بیماری پارکینسون
بیماری پارکینسون یک بیماری نورولوژیکال ( مربوط به دستگاه عصبی ) است که بر روی مغز و سیستم عصبی تأثیر می گذارد . مشکل اصلی که بیماران مبتلا به پارکینسون دارند عدم کنترل حرکات بدن می باشد . بیماری پارکینسون بعلت کاهش تولید دوپامین در بدن می باشد ( یک نوع واسطه عصبی شیمیایی که به انتقال پیام از سلولهای عصبی کمک می کند )
دوپامین درانتقال فرمان از مغز به ماهیچه ها جهت کنترل مستقیم حرکات بدن بسیار مؤثر است همچنین بخشی از مراحل حرکت عضلات صاف و عدم لرزش آنها می باشد .
باید بدانیم که ژنتیک در اکثر موارد پارکینسون بی تأثیر است .
* علائم و نشانه های زودرس در پارکینسون
لرزش یا تکان خوردن
اختلال در فعالیتهای روزانه ( مثل قدم زدن یا غذا درست کردن و ... ) بعلت لرزش موجود
ترمور ( لرزش ) ممکن است حتی در زمان استراحت بدتر شود .
اشکال در صحبت کردن
تغییر در دست خط ( ریزتر از معمول می نویسند )
اشکال در حرکت اعضای بدن مثل دست ، بازو و یا پاها
ممکن است قادر به گرفتن اشیاء در وضعیت ثابت نباشند .
تغییر حالت صورت نسبت به قبل اصطلاحاً صورت بی حالت می گردد . ( ماسکه )
ممکن است بیش از حد معمول در یک وضعیت ثابت و بدون حرکت باقی بمانند .
* علائم و نشانه های مراحل دیررس پارکینسون
علائم زیر مواردی است که در مراحل دیر رس تر دیده می شود اما الزاماً ممکن است در همه افراد پارکیسفونی دیده نشود .
۱ - رژیدیته ( سفتی حرکات ) : بعضی از ماهیچه ها ممکن است سفت و منقبض شوند در حالی که هیچ نیازی به انقباض آنها نیست و این بعلت عدم دریافت پیام صحیح عصبی از مغز می باشد که این خود باعث سفتی و مقاومت در برابر حرکت می شود .
۲ - ترمور ( لرزش ظریف ) : لرزش در حرکات بدن مثلاً لرزش درانگشتان ، دستها ، سر یا چانه که این لرزش در زمان استراحت عضو و یا در هنگام آغاز یک حرکت بوجود می آید .
۳ - برادی کنیزی ( کندی حرکات ) : حرکات آهسته و از دست دادن توانائی حرکت ارادی و خودبخودی که بعضی وقتها بصورت اِشکال در حرکت سریع خود را نشان می دهد .
۴ - اختلال در حفظ وضعیت بدن : شخص دچار عدم تعادل می شود و ممکن است به عقب و یا جلو منحرف شود و حتی زمین بیافتد .
* درمان
داروهائی جهت رفع علائم وجود دارند که با مراجعه به پزشک می توان توصیه های لازم درمانی را دریافت کرد .