کاروان شعر و موسیقی

برای رفتن همیشه وقت هست، تنها برای ماندن است که باید مراقب ثانیه ها باشی...

چه ساده باورمان زخم می خورد و چه ساده تر آوارگی احساس زخم خورده را به نظاره می نشینیم. چه ساده "زودها دیر می شوند" و چه ساده تر گذار عمر بی حاصل را در آیینه جویبار می بینیم. چه ساده ایم و چه ساده تر سادگی خود را باور داریم...

...حرفهایی است برای گفتن ،

 که اگر گوش نبود ؛ نمیگویم

 و حرفهایی است برای نگفتن؛

 حرفهایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمیآورد؛

حرفهایی شگفت ، اهورایی همین هایند،

و سرمایه های ماورائی هرکس به اندازه ی حرفهایی است که برای نگفتن دارد،

حرف های بیتاب و طاقت فرسا ؛

که همچون زبانه های  بیقرار آتشند؛

و کلماتش ، هر یک، انفجاری را به بند کشیده اند ؛

 کلماتی که پاره های ( بودن) آدمی اند ...

اینان هماره در جستجوی ( مخاطب ) خویشند؛

اگر یافتند ،  یافته میشوند ...

 ...و

 در صمیم ( وجدان ) او، آرام میگیرند .

 و اگر مخاطب خویش را نیافتند ، نیستند ،

 و اگر او را گم کردند ، روح را از درون به آتش میکشند و ، دمادم ، حریق های

دهشتناک عذاب بر میافروزند.

و خدا ، برای نگفتن حرفهای بسیار داشت ،

که در بیکرانگی دلش موج میزد و بیقرارش میکرد ...

ناتاناییل! 

بگذار عظمت در نگاه تو باشد نه در آنچه بدان می نگری.

روحم درد میکشد، گویا خدایی درونم میگرید....

لازم نیست همیشه مردانه و با غرور پای حرفهایت بایستی، گاهی شکستن غرور برای مردانه تر کردن وجودت لازم است. 

روزها بخند تا همه از خنده های تو به زندگی امیدوار شوند و شب ها دردهایت را با ماه زمزمه کن. او تنها کسی است که امانتدار رازهای زندگی توست. وای بر من اگر ماه هم در آسمان نباشد.

مرد برای جبران دلتنگی هاش گریه نمی کنه، قدم میزنه...